ആഹാര സുരക്ഷ എന്നത് ഒരാൾക്ക് ദിവസേന ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്ന വിഷയമല്ല. മതിയായ അളവിലും ശരിയായ ഗുണത്തിലും പോഷകങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ആഹാര സുരക്ഷയുടെ അളവുകോൽ. എന്നാൽ ഇന്ന് കേരളം ഉൾപ്പെടെയുള്ള പല പ്രദേശങ്ങളിലും ഭക്ഷണം ലഭ്യമായിരിക്കുമ്പോഴും പോഷകക്കുറവ് ഗുരുതരമായ സാമൂഹിക-ആരോഗ്യ പ്രശ്നമായി തുടരുകയാണ്.
ഫാസ്റ്റ് ഫുഡ് സംസ്കാരത്തിന്റെ വ്യാപനം, പ്രോസസ്ഡ് ഭക്ഷണങ്ങളിലേക്കുള്ള അമിത ആശ്രയം, നാടൻ ഭക്ഷണരീതികളിൽ നിന്നുള്ള വിട്ടുമാറൽ എന്നിവയാണ് ഇതിന് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങൾ. ഭക്ഷ്യവില വർധനയും വരുമാന അസമത്വവും ദാരിദ്ര്യ കുടുംബങ്ങളെ പോഷകസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി കുട്ടികളിൽ വളർച്ചാ വൈകല്യവും സ്ത്രീകളിൽ രക്തഹീനതയും വർധിക്കുന്നതായി ആരോഗ്യ റിപ്പോർട്ടുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
പോഷകക്കുറവ് ശരീരാരോഗ്യത്തെ മാത്രമല്ല, മാനസിക ആരോഗ്യത്തെയും തൊഴിൽക്ഷമതയെയും ബാധിക്കുന്നു. പ്രതിരോധശേഷി കുറയുന്നതോടെ ചെറിയ രോഗങ്ങൾ പോലും ഗുരുതരമാകുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നു. ദീർഘകാലത്ത് പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗങ്ങൾ പോലുള്ള ജീവിതശൈലി രോഗങ്ങൾക്കും ഇത് വഴിയൊരുക്കുന്നു.
ആഹാര സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ സർക്കാർ പദ്ധതികൾ മാത്രമല്ല, സാമൂഹിക പങ്കാളിത്തവും ആവശ്യമാണ്. പൊതു വിതരണ സംവിധാനം ശക്തിപ്പെടുത്തുക, സ്കൂൾ പോഷകാഹാര പദ്ധതികൾ കാര്യക്ഷമമാക്കുക, നാടൻ-പോഷകസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണ ശീലം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക എന്നിവ നിർണ്ണായകമാണ്. അതോടൊപ്പം, ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളുടെ ഗുണനിലവാര പരിശോധനയും ജനബോധവൽക്കരണവും ശക്തമാക്കേണ്ടതുണ്ട്.
വിശപ്പില്ലാത്ത സമൂഹം മാത്രമല്ല, ആരോഗ്യമുള്ള സമൂഹം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് യഥാർത്ഥ വികസനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. അതിനായി ആഹാര സുരക്ഷയും പോഷകസമതുലിതത്വവും ഒരുപോലെ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
