പത്ത് വർഷത്തിനിടയിലെ ഏറ്റവും മോശമായ ഫിഫ റാങ്കിംഗിലേക്കുള്ള ഇന്ത്യൻ ഫുട്ബോളിന്റെ ഇടിവ്, ദേശിയ ഫുട്ബോൾ രംഗം ഗുരുതരമായ പ്രതിസന്ധിയിലാണെന്നതിന് തെളിവാണ്. ഇത് ഒരുദിവസത്തിൽ ഉണ്ടായ പരാജയം അല്ല; ദീർഘകാലമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഘടനാപരമായ കുറവുകളും അനുസൃതമായ പ്രകടനങ്ങളുടെ അഭാവവും വികസന നടപടികളുടെ മന്ദഗതിയും ഈ ഇടിവിന് വഴിവച്ചതാണ്. താഴ്ന്ന റാങ്കിലുള്ള ടീമുകളോടുള്ള അനിയന്ത്രിത തോൽവികളും, തിളങ്ങിക്കാണിച്ച ചില ടൂർണമെന്റുകൾക്കுப் ശേഷം ആ പ്രകടനം തുടരാനായില്ലെന്നതും സ്ഥിതിയെ കൂടുതൽ മോശമാക്കി. ഒരു കാലത്ത് ലീഗ് സംവിധാന മെച്ചപ്പെടുകയും യുവതലമുറയ്ക്ക് മികച്ച പരിശീലന സൗകര്യങ്ങൾ ലഭിക്കുകയും ആരാധക പിന്തുണ വർധിക്കുകയും ചെയ്ത കാലഘട്ടം പ്രതീക്ഷയേകിയിരുന്നുവെങ്കിലും ആ പുരോഗതി ഇപ്പോള് മങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്.
ടാക്ക്റ്റിക്കൽ പുതുക്കലുകളുടെ അഭാവം, ശക്തമായ അന്താരാഷ്ട്ര മത്സരങ്ങളിലേക്കുള്ള Exposure കുറവ്, ദീർഘകാല പദ്ധതികളിൽ വ്യക്തതയില്ലായ്മ എന്നിവയാണ് പ്രധാന വിമർശനങ്ങൾ. റാങ്കിംഗ് ഇടിഞ്ഞതോടെ കളിക്കാരുടെയും ആരാധകരുടെയും ആത്മവിശ്വാസം തകർന്ന്, ഇന്ത്യൻ ഫുട്ബോൾ ശരിയായ ദിശയിലാണോ എന്ന ചർച്ചകൾ വീണ്ടും ശക്തിപ്പെടുകയാണ്. ഏഷ്യൻ തലത്തിൽ ഉയരങ്ങളിലേക്കുള്ള ലക്ഷ്യവുമായി മുന്നേറുന്ന ഇന്ത്യയ്ക്ക് ഈ ഘട്ടം ഒരു ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. ശക്തമായ നിക്ഷേപം, ആധുനിക പരിശീലനം, വ്യക്തമായ ദീർഘകാല ദൃഷ്ടികോണ് എന്നിവ ഉടനടി നടപ്പിലാക്കിയില്ലെങ്കിൽ, ഈ ഇടിവിൽ നിന്ന് തിരിച്ചുവരിക കൂടുതൽ ബുദ്ധിമുട്ടാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
